جمعه،25ذی القعده،روز دحوالارض

دحوالارض و اعمال آن

 روز بيست و پنجم  ماه ذي القعده به روز «دحوالارض» مشهور است: «دحو» به معني بسط و گسترش است. شايد مراد از اين تعبير، آن باشد که در اين روز کره‏ي زمين که سرتاسر در زير آب بود، در محل کعبه‏ي فعلي از زير آب خارج شد و به اذن خداوند از اين قسمت خشکي‏هاي زمين گسترش يافت. البته حوادث و وقايع ديگري نيز در اين روز واقع شده که همه دال بر اهميت و عظمت اين روز است، همانند: نصب کعبه به عنوان خانه‏ي خدا، به زمين آمدن حضرت آدم عليه‏السلام، ولادت حضرت ابراهيم و حضرت عيسي عليهما‏السلام 

 از مهم‏ترين اعمال اين روز، «روزه» است، زيرا اين روز، يکي از چهار روزي است که در تمام سال، روزه‌اش به شرافت و فضيلت بسيار مشهور است و برابر با ثواب هفتاد سال و کفاره‏ي گناهان هفتاد سال دانسته شده.

 از اميرمؤمنان عليه‏السلام هم روايت شده:

کسي که اين روز را روزه بدارد و شبش (شب بيست و پنجم) را به عبادت مشغول باشد، ثواب عبادت صد سال را که روز و شبش را در عبادت گذرانده باشد، خواهد داشت و همچنين هر گروهي که در اين روز گرد هم آيند براي ذکر خداوند، پراکنده نمي‌گردند مگر اين که خواسته‏ي آنان عطا مي‌شود».

  از آن‏جا که اين روز، يکي از روزهايي است که ظهور حضرت مهدي(عج) ارواحناه فداه در آن احتمال داده شده، خواندن زيارت آل يس، بسيار مناسب است، زيرا خود آن حضرت فرمود: «هرگاه خواستيد به واسطه‏ي ما به خداوند تبارک و تعالي توجه پيدا کنيد، اين دعا را بخوانيد». 

  نمازي دو رکعتي نيز براي نزديک ظهر اين روز نقل شده که در هر رکعت يک حمد و پنج مرتبه سوره‏ي «شمس» خوانده مي‌شود و بعد از سلام نماز، دعاي کوتاهي خوانده مي‌شود که در اعمال روز 25 ذي‏القعده در مفاتيح آمده است.